In het vizier
17 mei 2013
Vaders en opvoeding
Tijdens deze Week van de Opvoeding zetten we de vaders extra in de kijker. In de afdelingen van de Gezins-bond krijgen duizenden vaders een mooi kaartje om hun dagelijkse inzet te ’liken’ ! Via Facebook roepen we jongeren op om fan te worden van hun vader onder het motto ’I love my papa’. Het grote aanbod van papagerichte afdelingsactiviteiten toont in ieder geval aan dat opvoedingsondersteuning in Vlaanderen leeft.
Vaders en moeders willen het beste voor hun kinderen. Maar perfectie bestaat niet en is ook helemaal niet nodig, schrijft Martine Borgdorff in haar boek Ruimte voor ouders. Vaders kunnen hier wellicht enig tegengewicht bieden tegen moeders die, zo blijkt uit onderzoek, soms net dat tikkeltje meer overbeschermend zijn. Kinderen die meer kans krijgen om te experimenteren en al eens mogen vallen of fouten maken, staan sterker in hun schoenen bij tegenslagen of pesterijen. Vaders hebben onmiskenbaar hun rol in de opvoeding.
Samen doen
Voor de Gezinsbond is dat niet nieuw. In ’De Bond’, de ’Brieven aan Jonge Ouders’, ’Botsing’ en de ’Brief aan Jonge Grootouders’ komen ook (groot)vaders aan hun trekken.
Maar samen opvoeden is ook samen dingen doen. Misschien wat cliché, maar toch… Vaak zijn mama’s meer praters en papa’s zijn doeners.
Het boekje Samen doen, bedoeld voor onze lokale vrijwilligers, zit vol inspiratie voor activiteiten voor papa’s en hun jonge kind(eren). Samen op stap gaan staat hierin centraal, met de nodige tijd om eens bij te babbelen, te lachen, moppen te tappen, verhalen te vertellen… Een gezonde dosis competitie maakt dat kinderen zich dubbel en dik zullen inzetten, en ook de papa’s zullen er helemaal voor gaan.
Werk/gezin en zorg
Onder het motto ’Ons gezin is een duobaan’ stimuleerden we jaren geleden al een dialoog rond de keukentafel over de taakverdeling in het gezin. Partners die hierover duidelijke afspraken maken, geven dit signaal aan hun kinderen: als ouders dragen we samen zorg voor jullie. Vandaag blijven de vrouwen immers nog steeds de mannen overklassen in de zorg thuis en ook in het opnemen van ouderschapsverlof.
Vaders thuis en op de werkvloer stimuleren en meer kansen geven om naast hun job ook tijd te maken voor zorg en opvoeding blijft een belangrijk actiepunt. Ouderschapsverlof en andere zorgmogelijkheden zijn ook voor vaders een recht! Rond Vaderdag laten we vaders daarover aan het woord. We pakken dan uit met de resultaten van onze grootschalige enquête hoe vaders gezin en werk combineren, welke knelpunten ze zien en hoe ze die combinatie in de toekomst nog willen verbeteren.
Coface, de Europese koepel van gezinsorganisaties, zet zich intussen sterk in om 2014 uit te roepen tot Europees jaar voor de combinatie van werk en gezin. We kijken ernaar uit om een Europese sociale dialoog te lanceren over de gezinsvriendelijke werkvloer, vertrekkend vanuit de zorg van vaders en moeders.
We zijn bijzonder blij dat de Gezinsbond voor zijn aanpak om de vader-kindrelatie te bevorderen, beloond werd met de Hugo van Mierloprijs 2013, een Fonds van de Koning Boudewijnstichting. Deze prijs zet ons aan ook in de toekomst vaders extra in de kijker te plaatsen.
Papa’s en grootvaders, deze ’Bond’ dragen we speciaal aan jullie op. Met een oprecht dankjewel en met enkele versregels uit 100 vaders (aanhef uit Vaderschap, Rudy Kousbroek):
”Papa, als jij mijn vader niet was, wie zou ik dan zijn? – Een ander kind.”
Afdelingsactiviteiten met speciale aandacht voor papa’s vind je op www.weekvandeopvoeding.be. Meer over de Week van de Opvoeding lees je op pagina 4.
3 mei 2013
Behaaglijk
Wikipedia omschrijft veiligheid als ”de mate van afwezigheid van potentiële oorzaken van een gevaarlijke situatie of de mate van aanwezigheid van beschermende maatregelen tegen deze potentiële oorzaken”. Dat is een draak van een definitie, maar er zit wel een zekere waarheid in. De zin erna spreekt me meer aan: ”Veiligheid is een relatief begrip, aangezien niets onder alle omstandigheden volledig zonder gevaar is.”
Wie als ouder of grootouder te veel stilstaat bij het overal loerende gevaar, wordt bevangen door angst. En angst verlamt – daar wordt niemand beter van. Angst zet je ook snel over op je kinderen, wat al helemaal te vermijden is. We worstelen er allemaal mee, met dat soms wankele evenwicht tussen kinderen ruimte geven en hen anderzijds voldoende behoeden voor gevaren, hen veiligheid garanderen.
De enige optie is het gevaar onder ogen durven zien en het voorkomen. Het antwoord van een overheid is regelgeving invoeren om de veiligheid te waarborgen. Het antwoord van ouders en grootouders is informeren en alert zijn, en afspraken maken met hun kinderen of kleinkinderen zodra ze oud genoeg zijn om het te verstaan. Het antwoord van de Gezinsbond is informeren en sensibiliseren, werken met gebruiksklare informatie en tips en vooral niet moraliseren.
Kijk maar naar het Reuzenhuis, het veiligheidsproject van de Gezinsbond dat de gevaren van een veilige thuisomgeving (waar zich toch tweederde van de ongevallen met medische gevolgen voordoet) aanschouwelijk voorstelt. Door de woonomgeving onder de loep te nemen, in functie van de veiligheid van onze kinderen, kan veel leed voorkomen worden.
En dat geldt ook voor de tuin waar onze kinderen ravotten. Een kindvriendelijke tuin heeft een goede omheining, geen giftige planten, geen rondslingerende heggenscharen of onkruidverdelgers, geen gevaar voor verdrinking in het zwembadje…
Een ongeluk ligt soms in een klein hoekje: een peuter die speelt op pas besproeid gras, een kleuter die zijn eerste fietslesjes krijgt op kiezelsteentjes enzovoorts. En als de tuin het decor vormt van een gezellig feestje op een zonnige dag, moeten we zorgen dat de kinderen ver van het vuur blijven.
Zoveel om op te letten, zoveel om aan te denken. Het is een veeleisende taak, kinderen groot laten worden. Je raakt er na wat jaren ervaring wel bedreven in, in het anticiperen. Als (groot)ouder hebben we allemaal een radar die de omgeving op gevaren screent, en toch zijn er al die ongevallen.
De Verenigde Verenigingen – een samenwerkingsverband van middenveldorganisaties waaronder de Gezinsbond – maakten een aantal jaren geleden een interessant boekje, waar de Gezinsbond aan meewerkte: ’Een veilig gevoel, laat het in de samenleving groeien.’ De vracht dekt de lading, veiligheid in alle facetten van de samenleving komt erin aan bod. Wat me vooral is bijgebleven, is het beeld van de behaaglijke samenleving als een boom. Een sterke maatschappelijke boom, dat betekent een vaste ondergrond, voldoende en goede voeding en een stevige stam. We moeten op zoek gaan naar de oorzaken van de problemen waarmee we te kampen hebben, als samenleving, en dus ook als gezinnen en als belangenvereniging van die gezinnen. Als verenigingen samenwerken met de overheid kunnen de leefbaarheid en de veiligheid echt bevorderd worden. En zo kan het onbehagen ingedijkt worden. En kunnen onze kinderen spelen onder die behaaglijk veilige boom.
Behaaglijk, een mooi woord. We zijn ermee bezig.
Frans Schotte - Voorzitter Gezinsbond