Hoe scherp Amelie Albrecht op het podium ook uit de hoek komt, en hoe hard kleuterjuffen het daarin soms moeten ontgelden, des te zachter zoekt ze vandaag haar weg als kersverse mama van Luka. Gelukkig blijken een zwangerschap en alles wat daarbij komt kijken ook uitstekend comedymateriaal.
Amelie Albrecht (33)
- Partner van drummer Matteo Beyney en mama van Luka (3,5 maanden).
- Won in 2018 Humo’s Comedy Cup.
- Zag je ook al in De Ideale Wereld, De Slimste Mens ter Wereld, De Verraders, De Expeditie en recent in Celebrity Masterchef.
Drie maanden mama. Is het al een beetje zoals je had verwacht?
Amelie: “Het gaat goed. Héél goed zelfs. We hebben een superrustig kind. Gisteren heeft hij elf uur geslapen. Dat helpt natuurlijk (lacht). Mijn lief zei het onlangs schoon: ‘Luka geeft ons de ruimte om in dit ouderschap onze weg te vinden’. Zo voelt het ook echt.”
Waar had je tijdens je zwangerschap het meeste schrik van?
amelie: “Ik was er verrassend gerust in. Als ik iets doe, bereid ik me graag goed voor. En dat was met de bevalling niet anders. Toen ik vier maanden zwanger was, stonden het wiegje en de luiertafel al klaar. En ik had al alle luiertassen vergeleken. Waarom wachten tot je hoogzwanger bent? Dan heb je daar toch geen zin meer in? Matteo en ik zijn er direct ingevlogen, met de ingesteldheid: ‘het zal ons wel lukken’. Zoveel mensen brengen kinderen groot. En ik ben al wat ouder, dus ik had al veel baby’s rond mij gezien. Voor het zorgen zelf had ik weinig schrik. Mijn eigen herstel vond ik spannender.”
Het was een geplande keizersnede?
Amelie: “Ja, Luka lag in stuit. Aan het idee van een keizersnede heb ik moeten wennen. Ik heb daar tranen om gelaten. Hoe raar is die laatste dag voor een geplande bevalling ook? De laatste keer met de hond gaan wandelen zonder baby... Neen, ik vond dat heel heftig. Mijn lief begreep dat eerst niet goed. Hij is drummer, dus ik probeerde het hem zo uit te leggen: stel je voor dat je negen maanden uitkijkt naar een optreden op de mainstage van Rock Werchter. Een maand op voorhand krijg je te horen: ‘Het wordt toch de camping. En je mag maar tien minuten spelen.’
Hoe saai is het ook dat je de eerste dagen niet uit bed kan en zelf geen badje of nieuwe pamper kan geven? Leuk voor mijn lief dat hij dat allemaal mocht doen, maar tegen de tijd dat ik aan de beurt was, was het nieuwe er al af.”
Leuk voor mijn lief dat hij dat allemaal mocht doen. Tegen de tijd dat ik aan de beurt was, was het nieuwe er al af.
Welke clichés over het ouderschap blijken nu al waar?
Amelie: “Dat je nergens nog op tijd geraakt (lacht). Het is plannen, zeker met die flesjes en die dutjes. Maar waar ik echt van ben geschrokken, zijn alle ongevraagde adviezen. Zodra je zwanger bent, begint het al. ‘Wacht maar.’ Ik haat die ‘wacht maar’. Zo erg dat het de titel wordt van mijn nieuwe show. ‘Geniet, want het gaat allemaal zo snel’. Nog zo eentje! Als ik niet zoveel tijd verloor aan mensen die mij vertellen hoe snel het allemaal gaat, zou het misschien een pak minder snel gaan. Ik vind andere mensen vaak vermoeiender dan mijn pasgeboren baby.”
Moeder worden is dus goed comedymateriaal?
Amelie: “Mijn comedy draait om herkenbaarheid en kinderen krijgen is zo universeel. Luka zal zeker in mijn nieuwe voorstelling komen. Tijdens mijn zwangerschap ben ik al beginnen te schrijven, en ik begin stilaan weer rustig op te bouwen. Vanaf september plan ik opnieuw try-outs en begin volgend jaar ga ik voluit. Het grote voordeel van mijn job is dat ik zelf kies wanneer en hoeveel ik werk. Luka gaat pas begin 2027 naar de crèche. Dan is hij bijna tien maanden oud. Dat leek me een goed idee, maar vraag me dat in januari gerust nog eens.”
Hoe was jij eigenlijk als kind?
Amelie: “Nu ik zelf mama ben geworden, beginnen mijn ouders veel over vroeger te vertellen. Dat is fijn. Blijkbaar kon ik mezelf vooral goed bezighouden. Ik had niet veel entertainment nodig. Ik was altijd aan het spelen en had veel fantasie. Ik ging dan ook heel graag naar de tekenacademie en de muziekschool.”
Ik kreeg vaak onder mijn voeten, vooral voor mijn slechte schoolrapporten.
Is de band met je ouders veranderd sinds Luka er is?
Amelie: “Ik vind van wel. Zeker die met mijn mama. Zij was ook ooit zwanger en heeft toen hetzelfde meegemaakt als ik nu. Als het over Luka gaat, luisteren mijn ouders nu vooral naar mij. Dat is een interessante, nieuwe dynamiek. Ik heb geluk met mijn ouders, we hebben een goede band. Ze zijn gescheiden, maar we komen nog geregeld samen, ook met mijn stiefpa en stiefzussen. Dat vind ik heel fijn, want ik heb mijn ouders vroeger ook wel wat grijze haren bezorgd.”
Was jij zo’n puber die ’s nachts uit het slaapkamerraam klom?
Amelie: “Helemaal. Als ik niet mocht uitgaan, ging ik toch naar die fuif. Stiekem. En als papa dan kwaad belde, dacht ik: ‘Hij is nu toch al kwaad, ik blijf gewoon nog wat langer’. Ik kreeg vaak onder mijn voeten, vooral voor mijn slechte schoolrapporten. Ik ging graag naar school, maar studeerde nooit. Ik ben dan ook twee keer blijven zitten in het middelbaar, in het derde en in het zesde. Vooral die laatste keer was heftig. Ik was intussen al bijna twintig en voelde me een dinosaurus. Ik was niet echt een rebel, maar wilde gewoon niet studeren. Het interesseerde me niet. Ik heb later nog diergeneeskunde geprobeerd en het twee jaar volgehouden. Twee keer het eerste jaar (lacht).”
Je maakt graag moppen over kleuterjuffen. Ben je al klaar voor de knutselwerken waar Luka mee zal thuiskomen?
Amelie: “Ja, die moppen over juf Jolien ga ik ongetwijfeld nog terugkrijgen. Wist je trouwens dat die knutselwerkjes al in de crèche beginnen? Mijn metekindje is één en krijgt nu al van die lelijke dingen mee naar huis. En die kinderen kunnen zelf nog niet knutselen, hé! Als de onthaalbegeleiders die knutsels toch zelf maken, denk ik: dat hoeft er toch niet uit te zien alsof een baby dat gemaakt heeft? Maak er dan iets schoons van? Maar stiekem kijk ik er ook wel naar uit. Ik kan niets weggooien en ga alles bijhouden, denk ik.”
Als we nog even vooruitblikken: welke mama hoop jij voor Luka te zijn?
Amelie: “Ik hoop vooral dat Luka altijd naar mij toe zal komen. En dat hij me alles vertelt. Ik kom zelf heel goed overeen met mijn ouders en kan hen vandaag alles zeggen. Als tiener deed ik dat niet. Ik hoop dat Luka mij wél belt als hij in de shit zit. Ook als hij ’s nachts stiekem uit zijn slaapkamerraam is gekropen.”
Foto's: Joris Casaer
