Een schoolvakantie thuis, onder ons. Het klinkt heerlijk na weken van sociale verplichtingen, hobby's en andere drukte. Maar het blijkt toch moeilijk, want ik wil ook niets missen en niemand teleurstellen. Is het oké om iets minder sociaal te zijn en zelfs even niets te doen?
Leve de leegte
Laat me je meteen geruststellen: even iets minder sociaal zijn is niet alleen oké, het is zelfs noodzakelijk. Voor stilte kiezen en even niets doen is geen vorm van falen, hoewel we dat soms lijken te denken.
We staan voortdurend aan: een drukke agenda, takenlijsten en sociale verplichtingen, met daarbovenop sociale media die ons constant overspoelen met beelden en verwachtingen. Zelfs in de wachtrij bij de bakker of in de zetel grijpen we automatisch naar onze smartphone. Elk wacht- of saai moment moet worden opgevuld.
Ons brein krijgt nauwelijks rust, terwijl die leegte net nodig is. In verveling ontstaat creativiteit. In stilte komt je lichaam tot rust. Door een trager tempo toe te laten, toon je aan je kinderen dat het oké is om even uit te schakelen. Leg daarom bewust je smartphone eens opzij. Zo voel je opnieuw hoe het is om hier en nu aanwezig te zijn.
Plan je pauze
Als je voelt dat je de vakantie rustig wil houden, plan dat dan op voorhand. Markeer de dingen die je zeker wil doen bijvoorbeeld in fluo in je agenda en creëer daar ademruimte rond. Of stip enkele dagen op de kalender aan als rustdagen. Op die dagen moet niets. Geen uitstappen, geen verplichtingen, geen planning. Laat de dag spontaan ontstaan: ontbijten in pyjama, oude spelletjes herontdekken, lezen, wat prutsen.
Zie een dag zonder plannen niet als een verloren dag maar bekijk hem als een dag vol mogelijkheden. Geef hem eens in handen van je kinderen: ‘We blijven thuis. Wat willen jullie doen?’ En laat je verrassen.
Zie een dag zonder plannen niet als een verloren dag, maar als een dag vol mogelijkheden.
Snel, sneller, traaaaag
Het zou ook kunnen dat jij vooral nood hebt aan stilte en even niets doen, terwijl anderen in huis liever op pad gaan. Dat is helemaal oké. In elk gezin lopen de onderlinge snelheden anders.
Vroeger werden in gezinnen de beste gesprekken aan tafel gevoerd. Vandaag verdwijnt dat gedeelde moment vaak door de drukte. Maar net tijdens het eten kan je rust creëren: smartphones weg, muziek uit, prikkels tot een minimum beperken, en praten.
Het is het uitgelezen moment om te vertellen waar je behoefte aan hebt en waarom. Doe je dat regelmatig, dan leren je gezinsleden jouw ritme kennen en kunnen jullie meer rekening houden met elkaar. Je toont hen tegelijk hoe waardevol het is om de eigen grenzen aan te geven. Zo kan je als gezin voor elkaar zorgen.
Genoeg is genoeg
Soms is er meer aan de hand. Wanneer alles begint te wegen, zelfs de dingen die normaal energie geven, is dat een duidelijk teken. Als kleine prikkels je sneller irriteren, als afspraken zwaar aanvoelen, als je jezelf moet forceren om mee te doen, dan zegt je lichaam: het is genoeg geweest. Dat zijn geen tekenen van zwakte. Het zijn waarschuwingslampjes die je niet mag negeren.
Ode aan de verveling
Zin om even helemaal niets te doen? Probeer eens drie dagen zonder klok of smartphone te leven. Zonder wekker die je wakker maakt, zonder WhatsApp die om antwoorden vraagt.
Focus daarbij op het hier en nu. Denk niet te veel na over wat je zou kunnen missen. Schrijf desnoods de voordelen op, zodat je de aandacht daarop houdt. Gas terugnemen is de mooiste ode aan de verveling, want dan ontstaat speelsheid, creativiteit en rust. En je brein? Dat doet ondertussen een vreugdedansje.
Geniet ervan!
