Mijn dochter van vijftien leeft echt in haar eigen wereldje. Ze trekt zich voortdurend terug op haar kamer, en als ze dan toch eens in mijn buurt vertoeft, is het altijd met oortjes in haar oren en een smartphone voor haar neus. Hoe zorg ik dat ik in verbinding blijf met mijn tiener en dat de afstand tussen ons niet te groot wordt?
Afspraken
We weten vandaag enorm veel over de puberteit en het tienerbrein. Daardoor kijken we met mildheid en begrip naar jongeren. Ze zoeken uit wie ze zijn, wat ze willen en waar ze thuishoren. En ja, daar hoort bij dat ze wat afstand nemen van hun ouders.
Maar tegelijk draait het in een gezin nog altijd om samenleven, en daar mag je die tieners gerust op wijzen: “Ik snap dat je geniet van muziek, filmpjes en chats, maar het zou fijn zijn als je je smartphone en oortjes af en toe opzijlegt. Anders wordt het lastig om nog echt te praten met elkaar. Zullen we daar samen wat afspraken over maken? Wat lijkt jou haalbaar?”
Verbinding met je tiener
Daarnaast blijft het belangrijk om te investeren in jullie band. En ja, dat is soms zoeken. Sommige tieners komen thuis, laten hun rugzak vallen en verdwijnen zonder een woord naar hun kamer. Als ze naast jou in de zetel ploffen, lijken ze vooral online te leven, met weinig oog voor wat er rondom hen gebeurt – laat staan voor jou.
Blijf toch proberen. Want het is niet omdat tieners in hun cocon kruipen dat jij de draad doorknipt. Zelfs wanneer ze fysiek afstand nemen, kan jij op mentaal vlak verbinding zoeken. Die verbinding met je tiener vind je vaak via de dingen die hen boeien. Zijn het fervente gamers? Check dan hoe ze dat spel spelen, wat hun avatar is en wat het zo spannend maakt. Zorg dat ze voelen dat je er bent, dan kunnen ze op moeilijke momenten die draad weer vastpakken en zeggen: “Ik heb je nodig.”
Het is niet omdat tieners in hun cocon kruipen dat jij de draad doorknipt.
Superkrachten
Bij twee van mijn eigen kinderen was en is er één ding waarover ze niet uitgepraat raken: stripverhalen en films over superhelden. Spider-Man, Iron Man, Thor, Captain America: mijn zonen weten perfect in welke parallelle werelden die figuren zich voortbewegen, welke vijanden ze verslaan en hoeveel dagen we nog moeten wachten voor de volgende film van het Marvel Cinematic Universe in de zalen komt.
Dankzij die superhelden vond ik de geheime toegangspoort tot mijn zonen. Ik heb de hele saga samen met hen bekeken. Niet dat ik hun enthousiasme volledig deel, maar het schept een band. En vanuit die band en onze babbels over Thor & co, kunnen we al eens afdalen naar de gewone stervelingen en hebben we het over andere dingen. Ook over twijfels en worstelingen waarmee je te maken krijgt als je geen superkrachten hebt.
