Liesa Naert is actrice, maar haar hoofdrol speelt ze thuis. Zonder script en soms improviserend. En balancerend, tussen dichtbij houden en loslaten. “Ik ben heel benieuwd naar wat komt, maar mis de kindertijd eigenlijk nu al.”
Liesa Naert (44)
- Groeide op in Brugge en woont in Gent.
- Heeft samen met haar vriend een dochter van vijftien en een zoon van negen.
- Maakte haar tv-debuut als Saskia in Willy’s en Marjetten en speelde rollen in Quiz me Quick en Eigen Kweek.
- Was een vast gezicht van De Ideale Wereld.
- Bij het jonge publiek bekend als Jackie Hopper, de mama uit de Ketnet-reeks de Hoppers.
We bestelden net onze tweede cappuccino in Bar Brutus wanneer een oudere man zijn krant dichtvouwt en Liesa Naert komt vragen waar hij haar toch van kent? “Is het van op tv? AVS?... Ah, van Eigen Kweek? Ja, nu je het zegt!”
Vinden je kinderen het nog cool dat hun mama herkend wordt?
Liesa Naert: “Ik denk het wel. Zeker mijn zoon. Als kinderen op school vragen: ‘Is jouw mama écht die mevrouw van de Hoppers?’ Dan glundert hij toch een beetje. Ja, ze zijn wel trots.”
Je dochter is vijftien, je zoon negen. De tropenjaren heb je intussen achter de rug.
Liesa Naert: “Ja, en dat is heel dubbel. Er komt weer ruimte voor mezelf en dat voelt fijn. Maar het is tegelijk ook een beetje pijnlijk. Mijn dochter leeft steeds meer in haar eigen wereld, vaak op haar kamer. Dat is normaal, maar ik mis die kindertijd nu al. Hoewel ik er met mijn zoon eigenlijk nog volop inzit. Mijn dochter is heel zelfstandig, heel plichtsbewust. Volgens mij zal ze snel het huis uit willen. Ze weet wat ze wil, en dat herken ik. Ik was ook zo.”
Wist je als kind al: ik wil actrice worden?
Liesa Naert: “In het vierde leerjaar ben ik met toneel begonnen. En ook het CLB vond dat de juiste richting voor mij (lacht). Mijn mama zat vroeger in een jeugdbeweging en stuurde me eerst naar de Scouts, maar dat was niets voor mij. Te wild, te fysiek, te avontuurlijk. Ook sport was mijn ding niet. Nog niet trouwens. Maar voordracht, dictie en theater dus wel!”
Vonden je ouders de toneelschool een goed plan?
Liesa Naert: “Ja, ze stonden daar zeker voor open. Alleen: ik was niet geslaagd voor het toelatingsexamen aan het Conservatorium in Antwerpen. Dat was een enorme ontgoocheling. De eerste jaren waren zoeken. Ik was pas zeventien toen ik op kot ging. Omdat ik altijd vrij groot en verbaal was, heb ik de tweede kleuterklas overgeslagen. De overstap na het middelbaar was redelijk overdonderend.
Omdat ik dacht dat het toneelverhaal niet zou lukken, ben ik Moraalwetenschappen gaan studeren. Maar dat was niets voor mij. Bovendien miste ik mijn wortels, mijn thuis, mijn vriendinnen in Brugge… Ik ben gestopt en ben een halfjaar terug thuis gaan wonen. Toen zeiden mijn ouders wel dat ik iets moest studeren ‘met wat zekerheid’. Ik koos Journalistiek. Daarna ben ik toch opnieuw naar het Conservatorium gegaan en toen is het dus wél gelukt.”
Was het voor jou altijd al duidelijk dat je mama wilde worden?
Liesa Naert: “Oh ja. Mijn biologische klok tikte luid en ik was er op mijn 27ste helemaal klaar voor. En waarom moet je wachten als je zeker weet dat je kinderen wil? We waren nog maar twee jaar samen, hadden nog geen eigen huis, geen werkzekerheid, maar hebben er wel bewust voor gekozen. Koppels die hun kinderwens uitstellen tot ze alles op orde hebben, ik heb dat nooit gesnapt. Het leven laat zich toch niet plannen?”
Die eerste periode als mama, is die wat meegevallen?
Liesa Naert: “Ik heb twee verschrikkelijke zwangerschappen gehad, was constant extreem misselijk en ben ook twee keer in het ziekenhuis beland. Heel heftig. De babyperiode voelde in het begin dus bijna als een opluchting. Ik zat in een bubbel en vond het heerlijk.
Dat er plots geen scenario was, vond ik wel moeilijk. Geen voorspelbaarheid, geen ritme, geen structuur. Dat was wennen, zeker omdat ik alles graag gepland en geregeld heb. Ik heb twee keer borstvoeding gegeven, en ook dat vond ik minder evident. Ik was niet de mama die op café vlotjes de borst bovenhaalde. Daarvoor moet je volgens mij beter kunnen loslaten.”
Mijn biologische klok tikte luid en ik was er op mijn 27ste helemaal klaar voor.
~ Liesa Naert
Toen je weer ging werken, lukte het dan om alle rollen te combineren?
Liesa Naert: “Ik ben twee keer na ongeveer vijf maanden weer beginnen te werken. Omdat ik tijdens mijn zwangerschappen onmogelijk kon functioneren, was ik telkens een lange periode thuis. Ik keek ernaar uit om weer op de set te staan. Ik herinner me wel nog dat de opnames van Eigen Kweek geregeld stilgelegd moesten worden omdat ik moest kolven. Pittig, maar gelukkig ook maar tijdelijk.”
Er zit bijna zes jaar tussen je dochter en je zoon. Was dat een bewuste keuze?
Liesa: “Mijn vriend komt uit een gezin van vier en vroeger fantaseerden wij weleens over vijf kinderen. Maar dat idee hebben we snel opgeborgen (lacht). Mijn zwangerschappen waren natuurlijk heel zwaar. En de dokter zei ook dat die misselijkheid bij een volgende zwangerschap vaak nog erger wordt.
Tot mijn dochter vier was, kon ik het idee van nog een kindje erbij ook niet aan. Ik vond het heel leuk, maar ook zo intens. Het draaide plots niet meer alleen om mij, maar ook om dat kleine wezentje. En toch hebben we nog gekozen voor een tweede. Dat vond ik meteen superleuk. De dynamiek tussen die twee is zalig om te zien.”
Waar bots je soms op als mama van twee?
Liesa Naert: “Gezond eten. Echt. Voor mij is dat belangrijk, maar kinderen willen vooral suikers, vetten en zoet (lacht)! Hoe motiveer je hen dan om ook groenten te eten? Bij ons is dat zoeken. Cornflakes in de week werd al afgeschaft. Frisdrank halen we niet in huis. En ze zullen ook nooit vier boterhammen met choco mogen eten. Ik heb hen gisteren nog een Instagramvideo getoond over hoeveel suiker er in een pot Nutella zit. Ja, zo’n mama ben ik dus (lacht).
Leren loslaten vind ik dus ook moeilijk. Hoe kun je je kinderen genoeg vrijheid én vertrouwen geven? Je wil dat ze hun eigen weg vinden, maar tegelijk wil je ze ook geborgenheid en bescherming bieden.”
Hoe lastig is een puber in huis?
Liesa Naert: “Het valt mee. Ik merk vooral dat ik vaker zelf het gesprek moet aangaan. 'Zeg, hoe is het nog met die of die?' Terwijl je als mama ook niet wil zitten peuteren. Vrienden worden belangrijker, en zullen ongetwijfeld meer weten dan ik. Ik was vroeger altijd heel open tegen mijn moeder, en bij mijn dochter is dat dus omgekeerd. Al relativeert mijn moeder die dingen ook graag. Als ik haar nu iets vertel, reageert ze vaak met ‘Mo gie deed dat ook wi!’”
Hun vrienden zullen ongetwijfeld meer weten dan ik.
~ Liesa Naert
Uit wat voor gezin kom jij eigenlijk?
Liesa Naert: “Een heel gewoon gezin. Ik ben opgegroeid in Brugge, met een jongere broer, en ik heb een heel fijne jeugd gehad. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik achttien was, maar mijn herinneringen zijn vooral warm. Brugge, de vriendinnen van vroeger… Ik heb lang een soort nostalgie gevoeld naar die tijd. Met ouder worden vermindert dat wel.”
Als wij binnen twintig jaar je kinderen interviewen, wat hoop je dat zij over thuis vertellen?
Liesa Naert: “Dat thuiskomen gewoon leuk was. En dat het er gezellig was. Mijn kinderen vinden het fijn als ik thuis ben wanneer zij thuiskomen, en daar probeer ik ook rekening mee te houden. Als ik moet filmen lukt dat natuurlijk niet. Dan missen ze dat ook. Lekker eten, kleine verwennerijtjes, dat is wel mijn ding. Ik bak graag iets voor hen, of vind het leuk om samen de stad in te trekken voor een koffie. Het is een cliché, maar het zit echt in die kleine dingen. Mijn zoon kijkt supergraag tv, ik ook. We zijn thuis streng als het over schermen gaat en YouTube is verboden, maar in het weekend kan hij er echt van genieten om eens twee uur tv te kijken. Met een kom cornflakes erbij (lacht).”
Foto's: Joris Casaer
