Een babbel met Lorentia Veppi en haar mama? Vuurwerk. Knallend vuurwerk. Maar ook: luid lachen. Want ‘ongefilterd’ is bij de Veppi’s niet zomaar een boektitel. Het is een levenshouding. We hebben het over opvoeden vroeger en nu, over zwijgen versus praten en over een vierjarige die haar moeder zonder verpinken corrigeert.
Cloè (4)
- Zegt over mama: “Mama is lief. Ik hou van jouuu, dikke zoen, dikke knuffel van je kapoen.”
- En over oma: “Oma is mooi, cool, lief en braaf.”
- Dochter van Lorentia.
- Schattige hartenbreker, houdt van Frozen en van koekjes.
- Kan niets bedenken dat ze minder leuk vindt.
Lorentia Veppi (32)
- Vraagt zich luidop af waarom ze als kind geen knuffels kreeg.
- Content creator en leerkracht in het secundair onderwijs.
- Getrouwd met Paolo, mama van Cloè (4).
- Auteur van onder meer ‘Ongefilterd Moederschap’ en host van de gelijknamige podcastreeks.
Gisela Stulens (65)
- Stelt zich vragen bij de softe ouders van vandaag.
- Getrouwd met Antonio.
- Mama van Lorentia en haar twee zussen. Oma van drie.
- Eerder streng voor haar kinderen, eerder soft voor de kleinkinderen.
Eerlijk
De druk van de opvoedingsketel halen: Lorentia Veppi kan het als geen ander. “Ik vertel het eerlijk zoals het is. En ik judge niet. Want tegenwoordig word je al veroordeeld als je geen zeven verhaaltjes voorleest aan je kinderen. Ik kan me niet herinneren dat jij ooit een boek hebt voorgelezen, ma. Jij riep gewoon: ‘Gaan slapen!’
Ik denk echt dat veel ouders vandaag een immense druk voelen om het goed te doen door sociale media en het overaanbod aan informatie. Ze durven hun kind niet meer te laten huilen, want volgens de richtlijnen moet je om de vijf minuten aan dat bedje gaan staan. Komaan. Als je je kind voor de rest alle liefde van de wereld geeft, mag je het zeker eens wat langer laten wenen, hoor. Hetzelfde met ‘alle kansen geven’. Daar wordt zo hard op gehamerd dat mensen hun kroost niets meer durven ontzeggen en dus het land rondrijden voor duizend-en-een hobby’s. Je mag toch grenzen stellen? Ikzelf wou als kind voetballen. De reactie van mijn pa en ma: ‘Nee, dat is voor jongens.’ En voilà, de kous was af.”
Uit de sloffen
We spoelen terug naar de kindertijd van Gisela en polsen naar de opvoedingsprincipes in het gezin waar zij opgroeide. Het ging er eerder los aan toe: “Ik kreeg veel vrijheid. Mijn moeder was mijn moeder maar ook mijn vriendin. Ik kon haar alles vertellen, ook als ik gekust had met een jongen. Dat was toch uitzonderlijk voor die tijd. Mijn vader was strenger, op het gebied van straffen dan toch. Als iets op zijn zenuwen werkte, kon hij plots uit zijn sloffen schieten en ons een klets geven. Zonder woorden.”
Lorentia: “Ah, nu weet ik van wie je dat hebt!”
Gisela: “Mijn pa was zeker geen tiran. Hij werkte keihard om ons alles te kunnen geven. Maar ja, hij was soms nogal opvliegend...”
Toen ik die overweldigende moederliefde voelde voor Cloè, begreep ik niet hoe koel mijn ouders met ons waren omgegaan.
~ Lorentia Veppi
En werd daar na zo’n uitbarsting nog over gepraat?
Gisela: “Nee, ’s avonds zaten wij gewoon samen aan tafel alsof er niets gebeurd was.”
Lorentia: “Alles in de doofpot! Typisch! Jullie stopten dingen weg, terwijl wij nu meer van het principe zijn: ik wil kunnen vertellen wat ik voelde en wat er mij stoort.”
Gisela: “Je moet zulke zaken niet blijven oprakelen, dat maakt ze alleen maar erger. En weet je, ik had een mooie jeugd! Ik kreeg alles wat ik nodig had en werd zelfs verwend. Als zestienjarige mocht ik al uitgaan op vrijdag, zaterdag én zondag!”
Lorentia: “Zoals bij mij eigenlijk; jullie gaven mij ook veel vrijheid, waardoor ik het in mijn puberteit niet nodig had om te rebelleren. Nu ja, ik ben de jongste van drie. Mijn oudste zus werd waarschijnlijk het strengst opgevoed, de tweede was een brave en daarna kwam ik, het verwende nest.”
Erfenis
Willen of niet, zodra je zelf kinderen hebt, merk je dat je bepaalde principes automatisch doorgeeft. Lorentia Veppi heeft vooral het doorzettingsvermogen van haar vader geërfd. “Die man werkte zo veel dat ik hem als kind niet vaak zag. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, ik heb er zelfs ongelooflijk veel respect voor. Want uiteindelijk deed hij het allemaal voor ons. Daarnaast heb ik ook de traditionele normen en waarden overgenomen van mijn ouders. Als ik het mij kon veroorloven, zou ik het liefst van al huismoeder zijn. Koken, de was en de plas... Ik doe dat graag! Er wordt vandaag vaak negatief gedaan over huisvrouw zijn, maar als je dat kan en wil doen en je bent daar gelukkig mee, waarom niet?”
Moeder worden zorgde bij Lorentia ook voor een eyeopener: “Toen ik die overweldigende moederliefde voelde voor Cloè, een verliefdheid die sterker is dan alles wat ik al gevoeld had, kon ik niet begrijpen hoe koel mijn ouders met ons waren omgegaan. Zij toonden hun emoties niet, gaven ons geen knuffels of kusjes...”
Gisela: “Nee, klopt. Daar dachten wij zelfs niet aan. Wij voedden jullie op zoals wij zelf opgevoed waren, eerder streng. Maar uiteraard zag ik jullie graag, anders zou ik geen drie kinderen gekregen hebben! Als ik jou nu bezig hoor, lijkt het alsof onze generatie het compleet verkeerd aangepakt heeft.”
Lorentia: “Maar nee. Zo ging het in die tijd nu eenmaal. Ik geef toe dat ik even heb rondgelopen met een wrok ten opzichte van bepaalde aspecten uit mijn opvoeding, maar over andere dingen ben ik heel tevreden.”
Nie zo roepen
Het grote verschil volgens Lorentia Veppi: vandaag wordt er veel meer nagedacht over opvoeding. “Niet dat we het daarom perfect doen. We wéten nu wel dat we beter niet roepen tegen onze kinderen, maar we doen het toch. Alleen zeggen we dan achteraf sorry. En nog een gigantisch verschil: onze kinderen brullen gewoon terug (lacht)! Cloè onlangs nog: ‘NIE ZO ROEPEN TEGEN MIJ, STOUTERIK!’ Vier jaar is ze! Had ik vroeger zo gereageerd, ik had bij wijze van spreken geen tanden meer gehad! Kinderen zijn nu veel mondiger, wij luisteren meer naar hen en durven toegeven dat ze soms gewoon gelijk hebben. Dus als ik mij in de ochtendrush opjaag omdat zij treuzelt en ik gil ‘Doe nu onmiddellijk je schoenen aan!’, geef ik haar daarna aan de schoolpoort nog een knuffel en zeg ik: ‘Sorry dat ik zo riep, ik was opgejaagd. Love you!’”
Gisela: “Zulke gedachtegangen hadden wij dus echt nooit. Wij waren in ons hoofd bezig met praktische dingen zoals de brooddozen en de vuile was, maar niet met: ‘Oei, heb ik deze morgen iets verkeerd gezegd? Moet ik mij verontschuldigen?’ Eerlijk gezegd, ik vind ouders nu veel te soft en vraag me af wat ze uiteindelijk gaan bereiken met die aanpak. Ik ken een mama die met haar peuter besprak in welke kleur ze de trap moesten verven. Nu zitten die daar met een paarse trap!”
Wij waren bezig met praktische dingen zoals de brooddozen en de vuile was, niet met: ‘Oei, heb ik iets verkeerd gezegd?’
~ Gisela Stulens
Plezier in opvoeden
Dit jaar staat de Week van de Opvoeding, tussen 16 en 23 mei, in het teken van plezier. De Gezinsbond hangt mee vlaggen en slingers uit voor iedereen die zich elke dag inzet om kinderen en jongeren te helpen groeien. Ook de familie Veppi houdt het graag plezant. Of niet?
Gisela: “Plezierige momenten uit de opvoeding van mijn kinderen? Goh...”
Lorentia: “Amai mama, jij moet wel héél lang nadenken!”
Gisela: “Onze vakanties waren altijd heel fijn, en de feestdagen ook... en het ontbijt op Pasen! Dan trokken jullie je jasje over je pyjama om eitjes te gaan rapen.”
Lorentia: “Ik denk vooral aan kleine momenten, bijvoorbeeld als ik ’s ochtends Cloè’s voetstapjes hoor wanneer ze naar onze kamer komt getrippeld. Zie je wel ma, ik moet echt niet zo lang nadenken. Jij noemt gewoon alle feestdagen op!”
Gisela: “Je moet nu niet doen alsof ik een vreselijke moeder was, hè!”
Lorentia: “Jij hebt ons toch ook nooit een verhaaltje voorgelezen of zo?”
Gisela: “Nee, tuurlijk niet. Wassen, tandenpoetsen, pyjama aan en het bed in, tijd om te slapen!”
Lorentia: “Wat een verschil. Wij hebben met Cloè een heel ritueel. Een verhaaltje lezen, praten over de voorbije dag en héél veel knuffelen. Ik kan niet tellen hoeveel kusjes Cloè mij op een dag geeft. Als ik vroeger tegen mama aankroop, begon ze al te gillen dat het daar veel te warm voor was. Maar vandaag doet ze met de kleinkinderen dus wél al die dingen: meelopen naast de step, op de trampoline kruipen, knuffelen en boekjes lezen. Het kan niet op!”
Gisela: “Tja, sinds ik oma ben, heb ik meer geduld. Vroeger had ik daar simpelweg geen tijd voor.”
Lorentia: “Geen tijd? Komaan, je was huismoeder. You had one job! (luid gelach bij allebei — ja, ze hebben er hier ook plezier in, red.).”
De Gezinsbond werkt voor de organisatie van de Week van de Opvoeding samen met VVSG en VCOK. Dit jaar draait alles rond ‘Plezier in opvoeden’.
‘Ongefilterd moederschap. Peuterchaos en knuffels’ (2026, Lannoo) is de opvolger van ‘Ongefilterd moederschap. Jij denkt het, ik zeg het’ (2024, Lannoo) door Lorentia Veppi. Nu te koop met 5% spaarkorting bij Standaard Boekhandel.
Foto's: Kaat Pype
